[گزیده متن:] مصالحه والده صاحب سلطان بنت مرحوم درویش قنبر با اطلاع حاج سید رضا وکیل شرعی وی از روی اشد رضا و رغبت با غلام‌رضا خلف مرحوم درویش حسین در مورد تمامت و جملگی هرگونه حقی و بهره و نصیبی و استحقاقی و استخلافی و مرافعه و [ناخوانا] که او را بود از بابت مهریه و تملیکه و ادعای قروضی که داشت به زوج خود درویش حسین اخ مصالح له کلاً طراً به مال المصالحه مبلغ هفت تومان وجه نقد مصالحه صحیحه شرعیه و معاقده صریحه ملیه اسلامیه اثنی عشریه مشتمله بر صیغه ایجاب و قبول شرعیین محتویه به تراضی و تسلیم طرفین به حسب جرت الصیغه و لزمت المصالحه للمرقومه هرگاه من بعدالیوم احدی مرافعه‌ای در خصوص مراتب مرقومه دعوی و گفتگویی نماید باطل و عاطل و از درجه اعتبار ساقط و هابط خواهد بود. [حاشیه سند:] فیمابین زوج و زوجه طلاق و حقوق مافی القباله بصلاح مادرش و مصلحین خیراندیش بموجب تفصیل در متن قطع و فصل شد فی ۱۶ رجب ۱۳۲۷ ق. حقوق و دعاوی زوجه از قبل مادرش بر حسب افراز والده باستصواب و صلاح بلغ والده مزبور و اعمام خود زوجه و جمعی دیگر از مومنین صلح شده به مبلغ هفت تومان مرقوم و مراتب مرقومه [ناخوانا] گردید مقرون به صواب فی ۱۶ رجب ۱۳۲۷ ق.