[گزیده متن:] مصالحه نامه مشهدی علی‌اکبر ولد مرحوم محمدکریم و حسین‌علی، اسدالله، و سکینه خانم اولاد مرحوم علی‌محمد محمدکریم مبنی بر انجام مصالحه صحیحه شرعیه اسلامیه با سید مرتضی روضه خوان ولد مرحوم سید محمدتقی شهیر به آقا سید میرزا معلم مقرونا به قبوله‌الشرعی همگی و تمامت و قاطبت کل شش دانگ یکباب مخروبه واقعه در محله شیخ یوسف بنا که تخمینا یک جریب می‌باشد و هنوز آب نشین نشده است با جمیع توابع شرعیه از جدران و حیطان و غیر ذلک محدود به باغ ورثه سید حسن نظری، خانه ورثه مشرالملک، شارع مشترک فیمابین ورثه سید حسن و خرابه، خانه حاج رجب‌علی و غلام‌علی به مال المصالحه بیست و دو تومان فضی رایج خزانه مقبوض و ماخوذ، و بعد ذلک رعایة للاحتیاط مصالحه نمودند مصالحون مرقومون به مصالح له هرگونه حقی و بهره و نصیبی که ایشان راست در مصالح عنه سیما بعلت غبن ولو کان فاحشا به مال المصالحه یک تومان موصوف، و غب ذلک رعایة لاقصی مدارج الاحتیاط مصالحه دیگر نمودند مصالحون با مصالح له هرگونه حقی و بهره و نصیبی و حق استخلافی که مر ایشان راست در مصالح عنه سیما بعلت غبن و غبن در غبن ولو کان فاحشا به مال المصالحه یک تومان موصوف و مال المصالحات دفعة واحدة مقبوض و ماخوذ مصالحون گردید و علی‌هذا قطع تعلق و ازاله ملکیت و سلب حقیت آنها از مصالح عنه گردید و به ملکیت مصالح قرار و استقرار شرعی یافت و مر او راست انحاء تصرفات مالکانه مستحقانه […] و حاضر شد مشهدی اسدالله بیک […] و ضمن عقد لازم ضامن و متعهد گردید که هرگاه فسادی در مصالح عنه ظاهر شود کلا او بعضا غبنا ام منفعتا اولا مدعی را مجاب نمایند و ثانیا هرگاه مصالح له ملزم شرعی شد از عهده مایلزم علیه برآید ما دام حبوته و صیغه شرعیه جاری شد.