سال ۲، شماره ۴۲ (۷ ذیحجه ۱۳۲۸/ ۱۰ دسامبر ۱۹۱۰)، ص ۴. از اخلاق هندویان تعدد ازواج دکتر (به هیم)، که مسافرتهای عدیده در هندوستان نموده است. در مقاله‌ای که در روزنامه لوکال آنزیگر آلمانی نشر داده است، نقل میکند که اخلاق بعضی از قبایل مقیم هندوستان شمالی خیلی جالب توجه است. مثلا: در ميان قبایلی که در دره تانزی اقامت دارند تعدد ازواج معمول است. خیلی معمول است که چند برادر یک همخوابه واحد دارند و یک نفر زن عیال هر چند تن ایشان است و جهت این هم آن است که ثروت و مکنت هر فرد از ایشان کافی نگاهداری یک نفر زن مخصوصی نیست. بعلاوه، اینها در کمال یک‌جهتی و یکرنگی با همدیگر میباشند و غالبا دیده میشود که یک نفر زن دارای دوازده یا بیشتر بچه است که از انسال مختلطه بعمل آمده‌اند و اطفال مشترکۀ پنج یا شش شوهر هستند. جهت اصلی این رسم هم فقر اهالی است که ناشی از لایزرع بودن اراضی ایشان میباشد. اطفال اینان باسامی تمام ازواج مادر خویش نامیده میشوند. امر طلاق نیز خیلی ساده است. مثلا مرد را کافی است که بگوید زن بمذاقش خوراک نمیپزد یا دعوایی است و یا توجهش بیکی از شوهران خود بیشتر است و فی‌الفور امر طلاق سر میگیرد. مخصوصا ترجیح یکی از شوهران بر دیگران بیشتر موجب افتراق و طلاق میشود. زن نیز در این موضوع آزاد است مثلا اگر پیش رئیس ایل شکایت نماید که شوهرش باندازۀ کافی گوشت و مواد حیاتیه را تهیه نمیکند و در مدعای خویش محق باشد، رئیس طایفه فی‌الفور آزادش مینماید و از شوهرش جدا میشود. زنهای مطلقه نیز میتوانند مجددا اختیار شوهر کنند و در این صورت شوهر جدید بایستی هدایایی را که شوهر اول در موقع ازدواج اولیه بزن تقدیم نموده است، شوهر دومی به زوج نخستین مسترد سازد.