سال ۱، شماره ۲۸ (۱۰ رمضان ۱۳۲۷/ ۲۶ سپتامبر ۱۹۰۹)، ص ۲. اکبر قزاق پسر اصغر تفریشی که از جنگ تبریز برگشته است هر روز زنهای خود را کتک می‌زند و آزار می‌دهد چرا که در خراب کردن بهارستان غنائمی که آورده و فروخته است من‌‌جمله مبالغی از اموال منهویۀ طلاب مدرسۀ سپهسالار بود از قبیل گلیم و لاله و قاب و لامپه که بفروش نمیرفت بیچاره زنها گنهکار شده التماس نموده‌اند که اینها را بصاحبانش پس بده که فقیرند، و اکنون یک سال و سه ماه است که در این کوچه خانه داده و حبس کرده هرروز می‌روند در خانه فلان اشخاص محترم خدمت می‌کنند انچه را که تحصیل می‌کنند همه را با ضرب کتک از ایشان می‌گیرد. و چندین نشان‌های کتک را پیش آقای قمی بتوسط عیالش نشان داده که شهادتنامه گرفته بوقت لزوم باولیای ملت برسانند افسوس که پول نداشتند موفق نشده‌اند

ایران نو مراتب فوق را یکی از معتبرترین مفصلا نوشته و باداره آورده است و می‌نویسد که بصدای چوب و کتک و ضجه و فریاد زن قرآن که می خواندم دست کشیده بصدای فریاد رفته و مراتب فوق را معلوم داشتم و یک دفعه هم بنظمیه اطلاع داده‌ام که این بیچاره‌ها مظلوم شده‌اند. و آخرین این فاجعه روز چهارشنبه ششم اتفاق افتاده است حقیقتا این زنهای بیچاره از اسرای تبریز مظلوم‌تر و جالب مرحمت هستند.