سال ۱، شماره ۳۳ (۱۷ رمضان ۱۳۲۷/ ۳ اکتبر ۱۹۰۹)، ص ۴. مکتوبات شهری راجع به نسوان خدمت مدیر روزنامۀ محترم ایران نو دام اقباله‌العالی متمنی میباشم این لایحه را در روزنامۀ محترم درج فرمایند چون بر هر فردی از افراد ملت ایران فرض است که اگر مسئلۀ راجع بصرفه و ضرر دولت و ملت بدانند بعرض اولیای امور برسانند لهذا این کمینه معروض میدارد که نسوان ایران بچه اندازه بدبخت واقع شدند با اینکه تمام این بدبختی‌ها را از عدم علم آنها دانستید و دوای این درد را تأسیس مدارس و دارالتربیۀ آنها قرار دادید، افسوس که بهمان اسم مدرسه نسوان قناعت دارید و از حقیقت آن بیخبر هستید ما ایرانیها اصل هر کار را گذاشته ظاهر را عمل می‌کنیم اینست که تمام اعمال و افعال ما بی‌نتیجه و معوق می‌ماند خدمت آقایان معارف‌پروران وطن‌پرست عرض میکنم اینکه در هر مجلس در هر منبر فریاد می‌کنید دخترها را مدرسه بگذارید علم بیاموزید صنعت بیاموزید صحیح میفرمائید امروز ما کمال احتیاج را باین اساس داریم چیزیکه باعث ترقی و تمدن ماست همین دارالتربیۀ نسوان است که باید از یک اصول صحیح باشد البته کمال تشکر را از مؤسسین و معلمین این دارالنجات داریم. ولی بر اولیای امور معارف لازم بلکه واجب است قدری در تصحیح اجزاء این دبستانها که امیدگاه ماست برآیند معلمین غیرقابل که جزو اجزا شدند خارج نمایند که زحمات سایر معلمین هم ضایع نشود و اولیای اطفال هم اطمینان داشته باشند البته بخوبی می‌دانید سینه اطفال مثل شیشۀ عکاسی است هر چه نشان بدهند فوری جلب می‌کند اگر در اینخصوص کاملا رسیدگی نشود یکوقت ملتفت می‌شوید که از چاه درنیامده در چالۀ فرو رفتید گرفتار هزارگونه مخاطرات دیگر شدید هزار نکتۀ باریکتر ز مو اینجاست البته اولیای امور معارف توجه مرحمت خودشانرا دریغ نخواهند فرمود ترتیب صحیحی در اجزاء مدارسهای نسوان خواهندداد شاید ما هم براه‌نمائی علم بشاهراه هدایت برسیم اگرچه پای ما لنگ است و منزل بس دراز. فاطمه (ایران نو) در میان بسا ناامیدیها مکتوبات معارف دوستانۀ نسوان اسلامی ما را امیدها می‌دهد و از این امیدواری است که اقدام وزارت معارف را در خصوص اظهارات فوق منتظر هستیم.