از جانب اما خاضعه خاشعه خراسان غره ذی القعده ۱۳۲۷ بهی خرودقات قدسیه منجز به بنارمیثاق خاهران [خواهران] روحانی غربی ماعلیهن بهاءالله الابهی مشرف باد الله ابهی

تحیات و بهی و ثنا بر خواهران عزیز ما باد ای خواهران روحانی اوراق و مداد عالم از شکرگزاری و ستایش و نعت به درگاه قدس ملیک میثاق محبوب و مولای ما طلعت عبدالبها روح الاماء لفضله الفداعاجز و قاصر است مگر خود شکر افضالش که باهی عالم بذل فرموده بفرماید و ثنایش تعلیم فرماید ای خواهران عزیز اوراق متعدده به شما رسید بعضی که تلاوت شد مزید شکرگزاری کردید چه که مبشر بود و از آن خرابات و اقدامات شما درخدمات امر محبوب و مولای ما عبدالبهاء و نیز مژده بنای مشرق الاذکار را داشت که در این قرن عظیم به چنین فضل فائز شد تمام احبای شرق از این بشارت [ناخوانا] و مزید تایید برای شماها در هنگام مناجات درخواست می‌نمایند ای خواهران روحانی این ایام در یکی دو قریه از محال خراسان نه نفس مقدس را به بدترین عذاب شهید نمودند و چهار نفر از آماء رحمن را گلوله و زخمدار کردند و سایر آماء رحمن کل به اذیت و شماتت غافلان گرتفار و احبای آن سامان کل فرار آمدند و کل با حالت تضرع رجای قبولی قربانی را از آستان مقدسش درخواست می‌نمایند این اوقات مقدسه باید مردانه وار به خدمات امر اقدام نمود دیگر چنین ایامی جلوه ننماید و چنین بهار جانفزایی نیاید هزاران حمد که ورقات منجز به خراسان از کلیمی و فرقانی دائم محافل قدس در نعت و ستایش جمالش گسترده دادند گاهی با حالت خضوع و خشوع به تمام آن خواهران تکبیرالله ابهی می گویند و دائما از نفحات عنبرین آن خواهران منتظرند [ناخوانا] لوح مبارک که به افتخاری آماء رحمن نازل شده جوف محضر ارمغان ارسال داشت. از جانب آماء خاضعه خراسان تحریر شد سواد حاضر نبود. نوشته بعد ارسال می‌شود خادمسرا اماء الله بنت آقا خداداد.