گزیده متن (ویرایش شده): پس از درگذشت زینب بی بی، دختر آقا عبدالرسول و همسر آقا میرزای مشهور به آقا عبدالصانع، چون در خانه او اولادی هم نداشت و مرحوم شد، به حسب الشرع، نصف از اموال و املاک مادری و پدری و آنچه را که مالک شرعی و در تصرف داشت از آبی و خشکه و توت و تلیوار و گردو و [ناخوانا] خلیک و سرکام و جعفرآباد و کرچلا به آقا میرزای مزبور انتقال شرعی یافت و چندی هم در تصرف داشته و مالک شرعی بود هم بعد از این ملاحظه صرفه خود مصالحه کرد تمامت حق خود را که از مرحومه مزبوره انتقال شرعی به مشارالیه یافته بود از آبی و خشکه از خلیک و سرکام و جعفرآباد و از مادری و حق الربع پدری و زمین مادری و حق الصداق خانه مرحوم آقا جانی از آبی کرچلا مشهور به [ناخوانا] دو پیمانه و نیم و چاریک و دو پیمانه و نیم درمزرعه جعفرآباد مشهور به کل کنیک وسایر حقوقات از مزروع و مرتع و گردو و توت و [ناخوانا] را که حق شرعی ثابتی داشت به سلامت [ناخوانا] آقا سید محمد، پسر آقا سید جعفر، بمال المصالحه مبلغ دوازده تومان وجه رایج رواجی ناصرالدین شاهی صیغه مصالحه [ناخوانا] و وجه مصالحه در مجلس صلح مأخوذ شرعی گردید. پس به سبب عقد صلح گردید تمامت حقوقات شرعیه آقا میرزا که از مرحوم مزبوره مالک و صاحب حق بود حق طلق و طلق حق سلامته النجبای مصالح له و آقا میرزا [ناخوانا] در حق زوجه بوده خود از تمامت مزبوره و غیر مزبوره نموده و به تصرف شرعی آقا سید محمد داده و جناب شان دیده و پسندیده منضم و ملحق بر املاک موروثی و ابتیاعی خود نمود. بعدها هرگاه آقا میرزا ادعای حق مزبور مرقوم از غبن و منفعت نماید از درجه اعتبار ساقط و از دعاوی باطله و عاطله خواهد. ۱۴ رجب ۱۲۷۴ ق.