گزیده متن: قربانت شوم، معتمد جان، انشاءالله حالت خوب است و از هیچ راه ملالی ندارید. بنده نمی دانم چه قصوری یا تقصیری کرده ام که دو مرتبه کاغذ نوشتم جوابم را ندادید، هرچه فکر کردم در خودم علت و جهتی برای آن ندیدم. به هر حال گذشته است ودر آن موضوع عرض ندارم. مقصود از مصادعت خاطر شریف این است الآن نزدیک دو ماه است در کرمانشاه گوشه مهمانخانه بیستون افتاده ام و با نظر علی امیری در موضوع خلجرود دچار کشاکش هستم، کسی هم به داد ما نمی رسد. عرض حال تصرف عدوانی می گویند یک سال بیشتر است پذیرفته نیست به عنوان تمرد و یاغی او را تعقیب نمی کنند. کسی اعتنائی به شکایت های ما نمی کند. حالا یک پیشنهاد دارم، سرکار اجل عالی و وراث مرحوم مبرور سالارلشکر کمکی که نمی فرمایند برای اینکه کار یک طرفه باشد حضرت عالی قیمتی برای این املاک معین بفرمائید یا بنده می فروشم، وراث مرحوم سالار لشکر بخرند یا به همان مبلغ بنده بخرم که اقلاً اگر با این همه کشمکش موفق شدم به جائی برسد و اگر هم موفق نشدم که وراث مرحوم سالار لشکر مبلغی بابت قیمت این املاک ولو ناچیز هم باشد دریافت داشته اند. البته قیمت را قسمی معین می فرمائید که اگر بنده خواستم بفروشم به همان قیمت خریداری فرمائید. معتمد جان به سر نازنینت شیراز چهار پنج هزار تومان خسارت کشیده ام، به زحمت یک ماه مرخصی گرفته ام، با تمدید مرخصی بنده موافقت نمی کنند. معهذا مهیای مبارزه شده ام. حالا این سه دانگ وراث مرحوم سالارلشکر یک عیب بزرگی پیدا کرده که حمزه میرزا آنجا را اجاره کرده به قدری بیچاره خسارت کشیده که حالا حتی حاضر نیست به بنده کوچکتر کمکی بکند، بلکه خالی از اخلال هم نیست یعنی مداخله او با سوابق کشمکشی که دارد تأثیر سوئی در کار حاصل کرده است؛ حالا تو دانی و غیرتت. استدعا دارم جواب بنده را زودتر مرحمت فرمائید.