مبایعه نامه مشروعه لازمیه جازمیه صحیحه صریحه معتبره اسلامیه عصمت و عفت پناه طوطی خانم صبیه مرحوم آقا عسکر مبنی بر فروش همگی و تمامی پنج حبه شایع کامل ملکی خود از کل یک باب خانه معین واقعه در محله خیابان من محلات دارالامان کرمان را که محدود است کلا از حدی به خانه ورثه مرحوم آقا نجف قلی روضه خوان طرفی بخانه جناب آقا میرزا جواد و بخانه ورثه مرحوم نجف قلی روضه خوان سمتی به ممر خاص جانبی به کوچه ممر عام با کافه ملحقاته از ممر و مدخل و بیوت و فضا و غیرها که نصف مشخص معین سمت خانه ورثه مرحوم آقا نجف قلی و به حوالی سرکار آقا میرزا جواد از خانه محدود فوق ملک جناب آقا میرزا جواد می باشد پنج حبه مزبور از نصف سمت ممر عام است، به ولد بطنی خود آقا حسین ولد مرحوم استاد محمد صباغ به ثمن معین مبلغ پنج تومان رایج خزانه عامره ریال معمولی ناصرالدین شاهی که نقدا تمام را تسلیم نمود و بایعه قائله به اخذ تمامی ثمن مزبور شد از ید خود مشتری و باین مبلغ مزبور مشتری خریداری نمود و بعد ذلک بایعه مزبوره دعوی غبن فاحش بل افحش مبایعه مزبوره را [ناخوانا] دانسته و فهمیده عالمتا بالکمیته عارفتا بالکیفیه با هرگونه حقی و بهره و نصیبی و ادعائی و گفتگوئی که او را در تمامی مبیع مزبوره و ملحقات آن بود و تصور میشد باسقاط جمیع خیارات و غبونات و غیره به مشتری مزبور مصالحه شرعیه نمود بمقدار یک چهاریک گندم بوزن تبریز و قائله به اخذ تمامی مال الصلح مزبور شد و ضامنه درک شرعی مبیع مزبور عینا و منفعتا جزا ام کلا گردید که حین ظهور الدرک از عهده کلما ملزم علی المشتری برآید و بتصرف مشتری واگذاشت و صیغه شرعیه بر آن جاری شد بتاریخ ۶ شهر رجب ۱۳۰۱ [پشت سند:] قباله و بونچاقهای خانه استاد ولد حسین [ناخوانا] است