سواد راپورت محکمه صلحیه غربی دیوانخانه عدلیه فارس: بموجب عرضحال نمره ۵۱۵ مورخه پنجم ربیع‌الثانی ۱۳۳۳ ق، سهام الشریعه وکیل ورثه مرحوم حاج علی اکبر، ازآقا محمداسمعیل و آقا محمدابراهیم و دو نفر همشیره ایشان به عدلیه متظلم گردید بر اینکه بموجب یک طغرا مبایعه نامچه خیاریه، تمامی چهار دانگ از جمله ششدانگ یک باب خانه واقعه در محل سنگ سیاه را فروخته‌اند به حاج محمدصادق به مبلغ دویست تومان و حاج محمدصادق در صدر مبایعه نامچه، انتقال به موکله حقیر داده است و مدتی است زمان خیار منقضی شده و باید چهار دانگ خانه را بتصرف موکله حقیر داده باشد. استدعای احقاق حق است. بتاریخ روز شنبه ۲۵ جمادی‌الاولی، وکیل عارضه با وکیل معروضین در محکمه حاضر شدند پس از ضبط وکالت نامچه آنها وکیل عارضه یک طغرا نوشته بیعشرطی ممهور به مهر سید محمدباقر پیشنماز [ناخوانا] به محکمه ارائه داد مضمون آنکه فروخته‌است چهار دانگ خانه محمدابراهیم و محمداسمعیل و خانم ماشاءالله و خانم ملک کلهم اولاد مشهدی ابوالقاسم و مریم سلطان زوجه مرحوم مزبور به عقد مبایعه خیاریه به حاج محمدصادق به ثمن مبلغ دویست تومان و ضمن العقد شرط شده که هر گاه در مدت یکسال تمام بایون [بایعون] مزبوران مثل کل ثمن مزبور را در مدت مزبور از قرار یومی هشتصد دینار وجه نقد فی شهر محرم ۱۳۳۲ ق در صدر مبایعه نامچه حاضر شده حاج محمدصادق مشتری در متن و اعتراف نموده که این معامله را از جانب ورثه حاج علی اکبر غالی فروش نموده‌ام و تمامی ثمن در متن را بوکالت از ورثه مرحوم مزبور داده ام و ایضا حاجی سید محمدباقر مرقوم فرموده‌اند در صدر ورقه که نظر به انقضاء زمان خیار و عدم رد مثل کل ثمن بسوی مشتری متن بیع مزبور بات و لازم و تمامی مبیع مزبور عقد مشتری است فی ۲۹ ربیع‌الاول ۱۳۳۳ ق و سوادش ضبط دوسیه شد. محکمه به وکیل معروضین اظهار نمود در جواب چه می‌گویند جواب داد بموجب تحریرات در قباله و توضیح و اظهارات وکیل مدعی معلوم شد که مرحوم حاج محمدصادق مشتری در این معامله بوده ولی ثمن این مبایعه را به موکلین بنده تماما نرسانیده بعضی از آن ثمن بیشتر عاید موکلین من نشده که مراد مقبوض به مبلغ هفتاد تومان باشد که رسیده و بقیه از ثمن که عبارت از صد و سی تومان باشد نرسیده‌است و مبلغ هفتاد تومان موکلین حقیر در زمان خیار رد به سوی ورثه حاج علی اکبر نموده و فعلا دیناری ذمه موکلین من نمی‌باشد وکیل عارض اظهار داشت هفتاد تومان را در چه تاریخ و در چه محضر داده‌اند و سندی دارند ارائه دهند وکیل معروضین اظهار داشت فقط موکلین من اظهار داشتند که هفتاد تومان مال‌المبایعه در زمان خیار بر حسب انتقال که به ورثه مرحوم حاج علی اکبر یافته بود رد بسوی آنها نمودیم و تعیین زمان و مکان نکردند از موکلین خود استفسار می‌کنم در جلسه بعد عرض می‌نمایم. بتاریخ عصر شنبه ۲۳ جمادی‌الثانی طرفین در محکمه حاضر شدند وکیل معروضین اظهار داشت در خصوص تعیین زمان و مکان در موضوع رد ثمن مال المبایعه خیاریه از موکلین خود استفسار کردم جواب دادند که زمان آن در صفر ۱۳۳۲ ق بود و مکان در منزل خود موکلین حقیر که وجه مزبور عاید زوجه مرحوم حاج علی اکبر که قیمه صغار خود می‌باشد گردیده محکمه سوال نمود مبلغ هفتاد تومان را که موکلین شما در شهر صفر رد نمودند قبض دریافت داشته‌اند یا خیر جواب داد یک نوشته باطل نامه سند بیعشرطی از قیمه مزبور گرفته شد و آن باطل نامه در بغل موکلین بنده مفقود شده است و فعلا حاضرم که برائت ذمه موکلین خود را در محضر شرع بواسطه شهود مدلل بدارم لهذا محکمه خصوصا رای داد که بموجب مرقومه سید محمدباقر و سید محمدجعفر که در سجل بیعشرطی مرقوم فرموده‌اند وقوع بیع و قبض ثمن را حضورا در تاریخ هجده محرم ۱۳۳۲ ق و مرقومه ایشان که [ناخوانا] مبیع مزبور را نظر به عدم رد ثمن بات و لازم دانسته‌اند چهار دانگ از خانه موصوفه در قباله بیعشرطی ملک طلق ورثه حاجی علی اکبر است و چون وکیل مدعی علیهم تصریح کرده است که مبلغ هفتاد تومان در صفر ۱۳۳۲ ق به قیمه صغار پرداخته‌ام و شهود بر طبق دعوی خود دارم، هر چهار دانگ خانه مزبور را بتصرف ورثه حاجی علی اکبر بدهند و از بابت هفتاد تومان هم رجوع به محضر شرع گردیده که آنچه از محضر شرع ختم عمل صادر نمودند محکمه مجری دارد علیهذا اداره اجرا چهار دانگ خانه مزبور را از تصرف معروضین گرفته بتصرف ورثه حاج علی اکبر دهید و مبلغ بیست و پنج تومان از بابت عشریه عدلیه از ورثه حاج علی اکبر اخذ و به صندوق عدلیه عاید دارید. [حاشیه سند:] شرح حاشیه آنکه محکمه اخلاقا از وکیل ورثه حاج علی اکبر تقاضا نمود که هرگاه بعد از مدت شش ماه معروضین مثل کل ثمن را رد نمایند چهار دانگ خانه را موکلین شما تخلیه نموده به تصرف معروضین دهند و وکیل ورثه مزبور هم قبول نمود و از باب اجرت المثل موقوف است به عرض حال علاحده که ورثه مزبور بدهند.