اعتراض بر دادنامه شماره ۱۲۳ صادره از دادگاه بخش شعبه دوم شیراز بدین شرح: ۱. دادنامه نامبرده بر خلاف مقررات قانون صادر شده زیرا که پژوهش خواندگان طبق یک طغری مصالحه نامه که پیوست به پرونده بدوی است که هر حقی و حقوقی که داشتند با اینجانبان مصالحه نمودند به مبلغ پنجاه و یک تومان و نقدا هم گرفتند و نسخه از مصالحه نامه هم خودشان برده‌اند نزد ریاست محترم دادسرای شهرستان شیراز که پیوست به پرونده صغار مرحوم مشهدی رضای ماست بند مورث اینجانبان نموده‌اند و جلالِ نام برده، احد از پژوهش خواندگان هم ناظر در امور صغار و کمینه بانو ضیاء هم که از طرف ریاست محترم دادسرای شهرستان قیمه بر صغار مرحوم مشهدی رضا بودم قبول و تصویب نمودیم و بعد هم جلال ناظر نام برده کمینه را فریب زد و یکطرف خانه صغار بموجب همین مصالحه نامه و تصویب ریاست محترم دادسرا از کمینه به قیمت نازلی خرید که الان هم متصرف است و عبدالرسول فرزندم که بعد کبیر شد نسبت به همین خانه شکایت به ریاست محترم دادسرا نمود راجع به قیمت خانه که ثلث قیمت هم نخریده‌است که عریضه آن در پرونده صغار موجود است درصورتیکه این مصالحه نامه صحیح نبود چگونه ریاست محترم دادسرا اجازه فروش خانه را می‌داد در صورتی که این مصالحه نامچه پذیرفته نشود باید خانه را که جلال نام برده از کمینه ابتیاع نموده تا به وجهی که دادگاه بگیرد و خانه را هم تخلیه نماید و مبلغ پنجاه و یک تومان مال‌المصالحه را هم که گرفته‌است مسترد نماید و سپس دعوی حق‌الارث با سایر همشیره‌هایش بنماید. ۲. چون مصالحه نامه به امضاء آقای جناب نماینده ریاست محترم دادسرا و چند نفر دیگر شده و قبول و مال‌الصلح گرفته‌اند و کار خاتمه یافته است شرعا و قانونا حق تقدیم دادخواست نداشتند در صورتی که عملیاتی نسبت به این مصالحه نامه نشده‌بود و جلال ناظر هم یکطرف خانه صغار را ابتیاع ننموده بود و مال‌الصلح هم با همشیره‌هایش نگرفته بودند می‌توانستند که تقدیم دادخواست نمایند و مطالبه حق مادرشان بنمایند آیا جلال ناظر و دو همشیره‌اش صغیر یا مجنون یا سفیه بودند که این اقدام را نمودند یا عاقل، اگر عاقل بودند مصالحه را نمودند و مال‌الصلح هم گرفتند و یک طرف خانه صغیر هم به قیمت نازلی خرید دیگر حرف حسابی و حقی و گفتگویی ندارند. ۳. جلال نام برده مقدار گزافی هم از مسینه آلات ماست بندی و اثاث البیت دیگر آن مرحوم در تصرفش بود که به صغار نداده که نسبت به این موضوع هم شکایت می‌نماییم چون عموی صغار بود و در یک منزل هم سکنی داشتیم و مرحوم مشهدی رضا و جلال برادر بودند و هر دو هم شغلشان ماست بندی بود مسینه آلات و اثاثیه آن هر چه در تصرفش بوده تاکنون به صغار مسترد نداشته و صورت آنهم به ریاست دادسرا نداده‌اند و کمینه مدلل میدارم و شکایت جزائی از آن می‌نمایم تا از طرف ریاست محترم دادسرا تعقیب و حبس شود چون عمو و ناظر صغار بود و در یک منزل هم سکنی داشتیم نصف اموال صغار برد و تاکنون هم مسترد نداشته. ۴. مستدعی هستم که محضا لله و محض خاطر خداوند قادر متعال و حضرت رسول خدا بطور دقت رسیدگی در اوراق پرونده‌ی بدوی و پرونده که در دفتر محجورین است و لایحه کمینه بفرمائید و بدانید که عموی صغار یک زن ضعیفه و چند نفر صغار را بکلی پایمال نموده حالا هم تقدیم دادخواست نموده که بقیه دیگر هم ببرد. ۵. بقیه اعتراضات خود را در جلسه حضوری معروض خواهم داشت و تقاضای شکستن دادنامه پیوست به خسارات داریم. [امضای بانو ضیاء، بانو صدیقه و عبدالرسول در انتهای سند]