[گزیده متن:] نکاح نامه خدیجه بنت استاد برات علی باذنها و اذن ابیها و درویش حسین ولد درویش هاشم با مهریه‌ای مشتمل بر: نه تومان نقد فضی رایج معامله اصفهان روپیه ناصرالدین شاهی ۲۶ نخودی یکهزار و یکصد و پنجاه دیناری، طلای احمر به وزن صیرفی، مسینه آلات به وزن سابق به قیمت [ناخوانا]، رخوت پوشیدنی ابریشمی و چیت، رختخواب عمل اصفهان، گلیم ملون، مسند باهو زوج. از جمله عمارت محل سکنی واقعه در محله آقا محدود به خانه درویش حبیب، خانه حاج درویش صادق، خانه حاج کاظم و کربلایی حسین علی یک دانگ شایع از جمله ششدانگ دست کوچک و نیم دانگ شایع از ششدانگ دست بزرگ واقعه در جنب آن با کافه ملحقات شرعیه آن بقدرالحصة الشایعه. نیم جریب شایع از جمله یک جریب و نیم واقعه در صحرای آب باریکی محدود به باغ کربلایی محمد، باغ ورثه ملا کاظم، باغ شبدر [ پارگی سند] علی جان، بانضمام سه ربع فنجان از مجری المیاه قنات صحرای [ناخوانا]. [مقادیر اقلام مهریه به سیاق نوشته شده است. حاشیه سند:] ۱. خدیجه در یکشنبه ۷ ربیع‌المولود ۱۳۰۱ ق حاضر شد و مصالحه نمود به زوج‌اش درویش حسین همگی یک دانگ شایع من جمله ششدانگ عمارت [ناخوانا] محدود به زمین ورثه علی، عمارت درویش جعفر ولد درویش علی، عمارت [ناخوانا]، عمارت دست بزرگ با جمیع توابع شرعیه آن بقدرالصحه بمال المصالحه تمامت نیم دانگ مشاع من جمله شش دانگ یک باب عمارت مشهور به [ناخوانا] بزرگ که محدود است به حدود مرقومه در متن با جمیع توابع شرعیه آن بقدر الصحه صحیحه شرعیه و صیغه جاری شد به امضای درویش علی خان و باقر خان برادران زوج مزبور. ۲. حسب اعتراف درویش باقر وصی محقق الوصایه دو نفر صبیتان صغیرتان مرحومه خدیجه و دونفر ابنان وی درویش غلام رضا و درویش رمضان مهریه مرقوم [ناخوانا] و عاید وراث مرحومه مزبوره گردید و وارث را بابت صداق مرقوم حقی [نیست] جمادی‌الثانی ۱۳۵۸ ق.