سال ۱، شماره ٧٤ (١١ ذیقعده ١٣٢٧/ ٢٥ نوامبر ١٩٠٩)، ص ٢. جشن مدرسۀ ناموس چهارشنبۀ چهارم سه ساعت بغروب در مدرسۀ ناموس واقعه در دروازۀ قزوین مجلس جشن باشکوهی برای افتتاح دارالشورای ملی ترتیب داده شده و قریب دو هزار زن در صحن حیاط جمع شده بودند در صورتیکه در و دیوار حیاط را تزیینات کامله نموده بودند و اغلب از نسوان ملل متنوعه نیز در آن مجلس باشکوه حضور داشته و نطقهای مهیج ایراد می‌شد عجب آنکه در همچو محلی که باید همهمه و صدای آنجا تا چند کوچه بالاتر و پایین‌تر شنیده شود بهیچ وجه از احدی صدائی خارج نشده و برای استماع سراپا گوش بودند. مدیره‌های مدارس نسوان و مخدرات و دبستان پرده‌گیان که در آن محفل حضور داشته مستمعین را با بیانات شیرین محظوظ میداشتند الحق چنین مجلس باشکوهی از زنها در ایران دیده نشده بود. خطابۀ است که از طرف متعلمه‌های مدرسه در آن جشن خوانده شده: بسم الله الرحمن الرحیم شکر ایزد که باقبال کله گوشۀ گل نخوت باد دی و شوکت خار آخر شد صبح امید که بد معتکف پردۀ غیب گو برون آی که کار شب تار آخر شد بعد از این نور بافاق دهم از دل خویش که بخورشید رسیدیم و غبار آخر شد هزاران شکر که منتهای آرزوی ایرانیان حاصل گردید میلیونها سپاس و حق‌گذاری [حق‌گزاری] که دورۀ تبه‌روزگاری را طی کرده پا بدایرۀ زندگانی تازه گذاردیم یعنی بواسطۀ اقدامات سرداران ملی و قهرمان آزادی و مجاهدین راه حریت و فدائیان عدالت بانعقاد پارلمان و مجلس مقدس موفق شدیم و مرکز سعادت آتیۀ وطن را تشکیل دادیم درب خانۀ قانون را باز کردیم و در اطاعت آن هم‌آواز گشتیم بحمدالله درخت امیدمان بارور و نهال آمالمان مثمر گشت. حقیقتا برای ما ایرانیان چه شادی عظیم‌تر از اینکه همان نقطه‌ای که پارسال دشمنان ما ویران نموده بودند امسال با این شکوه و عظمت تزیین نمائیم و اعلیحضرت پدر تاجدار ما آنجا را بقدوم مبارک مزین فرماید واقعا ورود این پادشاه جوان‌بخت چندین برابر به زیب و آیین آن افزود. ستارۀ بدرخشید و ماه مجلس شد دل رمیدۀ ما را انیس و مونس شد چیزی که در حین این شادی و سرور خاطر ما را کدر کرد یاد جوانان ناکام و شهیدان راه آزادی بود ولی چون میدانیم روح پاک ایشان در آن مجلس حاضر و با خوشوقتی ما سهیم و شریک‌اند بلکه ایشان زندۀ حقیقی هستند و لا تقولوا لمن یقتل فی سبیل الله اموات بل احیاء و لکن لا تشعرون ما هم کدورت را از خاطر رفع و ترحیم آنها را از خداوند متعال مسئلت مینمائیم و همه یکزبان و یک‌آهنگ میگوئیم، تا ابد روانشان شاد و بر خاکشان گل دماناد در پایان این خطابه ما نونهالان چمن بعموم فرزندان وطن تبریک عرض کرده و بشارت میدهیم که امروز روز سعادت ملت و آسایش رعیت، امروز روز ترقی مملکت و استحکام رشتۀ قومیت است، امروز روز فرخی و فیروزی است امروز روز فرهی و به‌روزی است گو عروس فلکی رخ بنمای از مشرق که مرا دیدن آن ماه تمام است امروز زنده باد حجج اسلام، شاهنشاه ایران سرداران ملی، وکلای محترم، مجلس مقدس پاینده باد حضار مجلس سرور سلامت و موفق باد شهیدان آمرزیده باد جوانان ناکام پرنور باد