گزیده متن: قربانت خانم، شکست عهد مودت نگار دلبندم/ برید مهر و وفا یار سست پیوندم. من اگر در این مدت نتوانسته ام به شرط محبت بپردازم، از وهم و قیاس معلوم است کسی که بعد از آن یادداشت انگلیس ها به فارس خراب بیاید و این کارهای محیرالعقول را بکند، در یک روز سه چهار جنگ بکند و خانواده دویست ساله قوام الملک را برچیند و مملکت را حالت ثانویه بدهد، با دشمنی بختیاری و رییس الوزراء، اگر خودش را فراموش نکرده باشد هنر کرده است. اما کار الحمدالله راحت و نعمت باغ به آن خوبی، داماد به آن مطلوبی دارید چرا فراموش کرده اید کاغذ بنویسید. هروقت هم کاغذ می نویسید، بی عنوان و یک کتاب فحش. مگر من نذر کرده بودم که از چند فرسنگی راه هم فحش بشنوم در هر صورت زهر از قبل تو نوش دارو است/ فحش از دهن تو طیبات است. معلوم است کسی که با خانواده فخر پیوند کرده و داماد به آن قشنگی دارد، باید مرا فحش بدهد. مثل اینکه من هروقت تصور می کنم او آمده است میان باغ و دست زهراسلطان را می گرفته و گردش می کرده هم محظوظ شدم و هم حیران. اما شکر کن خداوند را که الحمدالله داماد خوبی بدست آوردی. ملاحظه کن عموها دختر مرا برای سعدالملک نگرفتند چه نعم امیدی خدا داده، پس باید کار را به خدا واگذاشت و خیر و خوبی را از او خواست. درباب دو سه شب فراری بودن شما و حرکات بختیاری ها شرحی نوشته بودید. دلتنگی ندارد معلوم است وقتی که رضا قلی، پسر حیدر قلی خان، کارش به جائی برسد که فرمانفرما با افتخار دختر او را برای پسرش بگیرد تا رنج و زحمت و خطر تحمل شود ممکن نیست ترقی فوق العاده در سایه خطر زیاد است. حالا شما یک روز گرفتار شده اید، خدا را به شهادت می طلبم من تمام عمرم را در زحمت و خطر بوده ام خصوصاً از بدو حرکت به سمت کرمانشاه تا هذه الساعه که در حقیقت قابل ضبط تاریخ است یا [ناخوانا] ندارم که با شما درد دل و شرح حال بگویم. درباب جهیز زهرا سلطان نوشته بودید. خانم جان شما بی عقل نیستید و با من در این خانه شریک هستید من اولاد دیگر و زن دیگری ندارم. از مایه هستی من خودت خبرداری. باید سه پسر دیگر ویک دختر را زن بدهی و شوهر بدهی. خرج اینها را هم ملاحظه کن. باری ده هزارتومان برای جهیز خواسته بودید، اگر چه زیاد است ولی همین اندازه که من نوشته ام باز همان ده هزارتومان می شود. باری اعتقادم این است سه هزار و پانصد تومان نقد بدهم هزار و پانصد هم که از خانه خودشان آورده اند. این پنج هزارتومان پنج طاق شال هم از اینجا با یک جفت گلدان نقره قلم زنی فرستادم با بشارت السلطان. اگر بازهم شال بخواهید هست بنویسید، این شال خوب مناسب بدست من آمد. یک دست اسباب شیرخوری و چای و شش دانه سینی زیر فنجان و یک سینی بزرگ و یک دست اسباب میوه خوری سرپوش دار نقره ممتاز اینجا تهیه می کنم. صورت هم فرستادم که از اسبابهای نقره که من از سفر عربستان آورد[م] از سماور و سینی و آفتابه لگن و شیرینی خوری زهراسلطان بدهید فرضا کسری داشته باشید از آن لب تخت ها چیزهای زیادی می آورد. مبل های مروارید دوزی را هم چون حاضر است به او بدهید، بعد برای خودمان می دوزند. در هر صورت میانه روی خوب است. این که در پست های قبلی نوشته بودم مغیث السلطنه نه این است که خدای نخواسته به شما سوء ظنی داشته باشم فقط مقصودم این است که میرزا علیخان چند دانه پیرهن برای من خریده و به کرمانشاهان فرستاده […]؛ صورت اسبابی که از اندرون بدهند به [ناخوانا] زهرا سلطان: مبل های مروارید که خودتان دوختید، یک دست؛ سماور نقره، سینی نقره، نعلبکی، زیر فنجان مطلا […]. این اشیاء را از فقره هایی که دارم جور کنید، اگر کسر داشت از لب تخت های نقره و بعض چیزهای [ناخوانا] بدهید.