گزیده متن: در باب النجق، شاه امین‌الحرم را فرستاده بود پیش من که تلگراف کردم برای فرمانفرما که دو دانگ النجق را به من بفروشد، من هم گفتم که النجق مال من است دخلی به فرمانفرما ندارد، شاه خودش دستخط به من داده که آن را بخشید به من. حال که اینطور می فرماید من ده برابر تو پیشکش می دهم النجق را مرحمت کند به من. مبالغی برای قنات آنجا فرمانفرما خرج کرده، برای شاه هم مداخلی ندارد، الا ما همه وقت گرفتار دست ناصرالسلطنه باشیم. بعضی از این حرف ها زدیم مشیرالسلطنه گفتند تا شاه بیاید بعد انشاالله عمل را تمام کند شاه پنج شش روز رفتند کند [؟] گویا پیش شاه حرف شده بود، وزیر دربار همراهی کرده بود گفته بوده این مال عزت السلطنه است دخلی به فرمانفرما ندارد. بهجت الملک هم رفته بود پیش وزیر دربار اظهار تشکر کرده بود گفته بود من همه وقت می خواهم خدمت بکنم انشاالله درست می شود. خداوند عمر بدهد اگر باشد انسان همه کارا به طیبت خوب می شود. انشاالله شما زنده باشید محض اطلاع عرض شد. قرض [ناخوانا] سرکار نوشته بود میرزا حسن نمی آید ناخوش است، وقتی خوب شد روانه می کنم. اگر سرکار صلاح بداند آنجا عبدالرحمن را بفرستد خیلی خوب است با آقا تقی [ناخوانا] بقدری سخت است زندگی که حد ندارد. نمی دانم چکارکنم نوشتم سرکار هرجور صلاح بداند به من راهنمایی بکند؛ روی پاکت: هو حضور حضرت اشرف والا فرمانفرما مشرف شده ملاحظه فرماید. ۸ ۶ ۴ ۲ [به حروف ابجد، به معنی: بدوح که نام ملک حافظ نامه‌هاست]، یکشنبه دوازدهم سنه ۱۳۲۱.