[نامه اول:] والده مهربان من صحیفه محبت در اسعد اوقات رسید از مضمونش استحضار حاصل شد قذ و رخوت که محض یادآوری ارسال داشته بودید رسید خانه آباد مهربانی آن والده بیش ازین ظاهر است نسبت به دیگران بدارد و محبت ما هم درباره آن والده بسر حد کمال است هیچ وقت غفلت از یادآوری نداریم خاصه این روزها که شوق ملاقات زیاده از حد داریم انشاءالله این اوقات به فتح و فیروزی مراجعت خواهیم کرد و از خدمت سیف‌الدوله میرزا بسیار راضی هستیم آن والده از جانب او خاطر جمع دارد همه روزه حقایق حالات را با مهمات اظهار دارند حرر فی شهر ربیع الاول ۱۲۵۴ [پشت سند:] والده مهربان تاج الدوله [نامه دوم:] والده مهربانا کاغذ شما در حسن اوان رسید از ملاحظه عبارات آن بسیار محظوظ شدیم و چون مشعر بر سلامت احوال شما بود زیاده از حد خورسندی بهم رساندیم چرا که درین مدت همیشه طالب استحضار از احوال آن والده مهربان بودیم و می‌خواستیم بی‌خبر نباشیم آن والده مهربان و اولاد او مخصوصاً ما میل جداگانه داشته و داریم علی‌الخصوص نورچشم ارجمند کامیار سیف‌الدوله که درین سفر از او زیاده از حد رضامندی داریم و فوق‌الوصف مورد التفات و عنایات ملوکانه ما می‌باشد باید آن والده مهربان همیشه اوقات حالات خود را به جهت استحضار و استبشار خاطر ما بنویسد فی ۹ شهر ذی‌حجه الحرام سنه ۱۲۵۳ [نامه سوم:] والده مهربانا مراسله شما رسید از مضمون محبت مشحونش استحضار حاصل شد همواره این مهربانی از طرفین بوده است اختصاص به آن اوقات ندارد و خاطر ما بیش از اینها شایق ملاقات می‌باشد انشاءالله امیدواریم که به‌ زودی این دوری صوری سرآید و نعمت دیدار نصیب و روزی شود جویای احوال ما شده بودند بحمدالله کمال دماغ چاق داریم و امورات بر وفق مرام منتظم و مضبوط است و نور چشم ارجمند سلطان محمد میرزا پیر شود از او راضیم خوب خدمت کرد بسیار بکارآمد الیه همه روزه حالات سلامتی را با مهمات اظهار نمایید والسلام. هو والده مهربان از محبت‌های شما همیشه خوشحالم در هرات هم مرا فراموش نفرمودید از عم مکرم شاهزاده سیف‌الدوله خیلی خوشحالم عجب خدمتی در راه اسلام ازو سرزد در اختراع گلوله سنگی که به خمپاره‌ها جانی تازه داد به حق خدا که زیاده از اندازه شوق دارم که به طهران بیایم و به خدمت رسم باز التفات بفرمایند در خدمت والده‌های مکرم مهمان بشوم محبت‌ها ببینم که تلافی این صدمات و زحمات را مهربانی های عزیزان و دوستان تلافی می‌کند انشاءالله در غره محرم تحریر شد ۱۲۵۴ [نامه چهارم:] والده مهربان کاغذ شما در احسن اوقات رسید و منظورات آن از اول تا آخر حالی و خاطرنشان گردید و صحت وجود شما مایه خورسندی و خوشوقتی شد در باب نور چشم کامکار سیف‌الدوله آثار دلتنگی از کاغذ شما آشکار می‌شد اگر چه درین مدت بر شما خود معلوم شده که ما خبر مهربانی و خوبی درباره اولاد شما منظوری نداشته و نداریم ولیکن یطمئن قلبک برای مزید اطمینان خاطر جمعی شما مرقوم می‌داریم که اولاً التفات و علاقه مرحمتی که خاقان مغفور به‌ خصوصه درباره اولاد شما داشتند از نظر ما هست و هرگز فراموش نمی شود و امکان ندارد که بخواهم آنطور توجهی که در اعزاز و احترام آنها داشتند و مخصوصاً ولیعهد مرحوم سپرده بودند ضایع شود ثانیاً وضع مهربانی‌های شما نسبت به ولیعهد مبرور زیاده از هر چیز منظور دارمی و العیاذبالله چگونه راضی بشویم به اولاد شما ناخوش بگذرد چنانکه تا حال مزید عزت و احترام آنها را خواسته و اختیار و اعتبار داده‌ایم انشاءالله بعد از این بیشتر مراقبت خواهیم داشت البته از این رهگذر شما آسوده و خاطر جمع باشید و دغدغه بخواطر [به خاطر] راه ندهید والسلام [نامه پنجم:] والده مکرمه مهربان مکتوب محبت اسلوب شما که سراسر محتوی از بشارت و انبساط خاطر بود در زمانی خوب و اوانی مطلوب ملحوظ و مشهود گردید از اینکه عنقریب موکب مسعود انشاءالله الودود وارد دارالخلافه می‌شود بسیار مشعوف و مسرور شده بودید استحضار و اطلاع بهم رسید بدیهی است و اظهر من الشمس است که آن والده مهربان همه اوقات ملاقات ما را طالب و راغب می‌باشد چرا که آن والده مکرمه در همه حال به ما خود مهربان‌تر از همگی است درین صورت البته همیشه شایق لقای ما خواهد بود امیدواریم که بعون الله تعالی بسیار زود شرف ملاقات نصیب شود و رفع جمیع کدورت‌ها و غم‌ها گردد در باب نورچشم اعز گرامی سیف‌الدوله العلیه درین سفر به نحوی خاطر ما از او راضی شده که به وصف نمی‌گنجد در باستیان و سنگر ها حسن بدایع ظاهر و نمایان ساخت زحمت‌ها کشید مانند سربازان جانبازی کرد خدمت‌ها نمود بر رتبه معنوی خود افزود در مرتبه ظاهری میان نظام منصب سرتیپی را حادی آمد صاحب نشان و حمایل گشت بالجمله همیشه در رضای خاطر مهر مظاهر جاهد و ساعی بود بلی از ترتیب آن والده چنین اطواری مستحسنه بعید و دور نیست از آن هر هنری هنر چون بود که آموزگارش فریدون بود درینوقت که فرستاده رخصت انصراف یافته بود نظر به میل خاطر که نسبت به آن والده مهربان حاصل است نگارش این مختصر صفحه لازم شد تحریراً فی شهر رجب المرجب سنه ۱۲۵۴ [حاشیه:] شانزده ماه است در سفر هستم و حالا شوق ملاقات فی اسم اله ملاقات سیف‌الدوله […] شما هم شوق دارید اله مکه را تأخیر خواهید انداخت تا برسم.