هو[؛] قربانت شوم تصدقت گردم دستخط مبارک را فراش پنج ساعت از شب گذشته رساند دلم قوت گرفت از ناخوشی من مشوش فرموده بودید خداوند عالم جان من و هزار مثل من را فدای وجود مبارک شما بگرداند آغا سلیمان به تفصیل ناخوشی را درست عرض نکرده است خواب ندیدم آن روز که غافل رفتم آن بیچاره‌ها را آنطور دیدم وحشت کردم تا حال اینهمه عمر کرده بودم از این چیزها ندیده بودم بعد هم در سرما زیاد زحمت کشیدم آن ناخوشی که از دولت سر میرزا آقا خان داشتم پیش آمد مثل آن سال که حکیم طولوزون [طولوزان] سه ماه معالجه کرد خوب شدم در این چند روز همانطور بودم جزیی بود چندان اعتنایی نکردم روز پنج شنبه و جمعه قدری شدت کرد شب شنبه بطوری شد که هفت مرتبه تا صبح غش کردم هر غشی نیم ساعت طول میکشید شب حکیم آوردند تا حکیم باشی خودمان رسید حکیم مسیح لال آمده بود بسیار خوب معالجه کرد یک ساعت بصبح مانده بهتر شدم حالا از تصدق سر شما خوبم آن حالت غش دیگر نیست ولی از صدمه بسیار بیحال و ضعیف شده‌ام حالا هم بمعالجه مشغولم حکیم باشی و حکیم لال هر دو معالجه می‌کنند چون که لال حکیم مدرسه است بسیار از این ناخوشی سررشته دارد اگر می‌فرمودید حکیم طولوزون آن آهنی را که را که آنسال به پشت من میکشیدند میداد خیلی به کار می‌خورد قربانت شوم حالا خیلی خوبم هیج محل تشویش از برای قبله عالم نیست آهن را هم برای احتیاط خواستم دنیا اینطور شدست تا رفتم خوشحال بشوم که قبله عالم التفات فرمودند از چلو اینجا خوششان آمدست خود را مشغول این کار شب و روز میکنم شما تشریف بردید من هم گرفتار شدم انشااله بعد از تشریف آوردن در ماه رمضان تلافی میکنم این خدمتی که رجوع فرمودید انشااله قطع نخواهید فرمود فرمایش بفرمایید شکارچی‌های سرکاری از برای من تیهو بفرستند. غذای سیر به من می‌دهند به جز کبک و تیهو خداوند انشااله وجود مبارک را سالم بدارد این ناخوشی مرا خجل کرد از جهت اینکه شگون بعمل نیامد البته شکون خود را بعمل خواهم آورد کلیچه تن‌ پوش مبارک در این ناخوشی به فریادم رسید از همان برکت کلیچه و بوی مبارک خوب شدم