قربان و تصدق خانم از جان بهترم بروم دو پاکت دستخط عزیزت با این پست واصل و زیارت گردید چشم بخطت فتاد دل زغم آزاد شد اما از آن کلمه که مرقوم داشته بودید شوهر اگر مردم مرا بحل کن از جان و عمرم بیزار شدم و مرگ خودم را از خداوند خواستم و با اینکه سید نظام توی اطاق جلوی رویم بود اشکهایم جاری شد بی‌اختیار کاغذ سرکار را دادم خواند قدری اطمینان و تسلی قلبم داد و گفت من متعهد امورات این جا هستم شما روز یازدهم محرم چاپاری با دو سه مال و آدم بروید خودم هم خیال کردم دیدم دوست به دنیا و آخرت نتوان داد صحبت یوسف به از دراهم معدود [سعدی] استرضای خاطر سرکار بر مال و جان مقدم است این است که عرض می‌کنم بمرگ خودت روز یازدهم محرم انشاءالله بخواست الهی از بم با اقبال و یکی دو نفر دیگر سوار شده و روز چهاردهم یا پانزدهم انشاءالله در شهر خدمت سرکار خواهم رسید بحضرت آقای سردار هم در جزو عریضه که به خودشان عرض کرده‌ام نوشتم می‌آیم ولی نوشتم ناخوشی بواسیر پارسالی عود کرده لابد برای معالجه می‌آئیم که همان کاغذ مرا به حضرت اشرف اگر مقتضی بدانند نشان بدهند روز یازدهم که انشاءالله حرکت می‌کنم مختصری به آقای میرزا عبدالله خان تلگراف می‌نمایم سرکار هم اگر توی این دهه عاشورا بنا شد بزائید البته بروید همان خانه آقای سردار خدمت خانم باشد بهتر است و اگر به پانزدهم و شانزدهم کشید که انشاءالله من رسیده‌ام بجهة سرکار بی‌بی کاغذ نوشتم به خانم هم همراه اسمعیل قاطرچی نوشته‌ام خدمت سرکار علیه بی‌بی و حضرت علیه خانم عرض بندگی برسانید راستی بحضرت علیه خانم هم شرحی در جواب مرقومه مبارکشان عرض کرده‌ام برسانید چون بخواست الهی زیارت جمال عزیزت انشاءالله نزدیک است بیش از این عرض نمی‌کنم باقی بتصدقت شوم