[گزیده متن:] نامه میرزا زین العابدین وکیل خانم ماشاءالله به ریاست پارکه بدایت عدلیه فارس: به عرض می‌رساند که سید حسین خلف مرحوم سید شکرالله در بیست و هفتم محرم ۱۳۴۲ ق موکله حقیر بعقد دائمی بصداق مبلغ بیست تومان وجه نقد [ناخوانا] و از تاریخ مزاوجت تا چند ماه قبل چندین طلاق به موکله حقیر داده تا آنکه در ۱۱ جمادی‌الاولی ۱۳۴۷ ق موکله حقیر را مجبورا برده است در منزل آقا سید ابوالقاسم که تمامی صداق و مخارجات عده و غیره را حلال نمائید بشرط طلاق و عدم رجوع. موکله حقیر هم قبول نموده و حلال کرده که بلکه آسوده شود از دست آزار و اذیت زوج مزبور. مجددا رفته است شرحی دیگر آقا سید ابوالقاسم نوشته است که سید حسین حاضر شده و رجوع نموده در حالی که طلاق بدل رجوع ندارد و شرعا زوجه باید رجوع نماید، با این‌حال حقیر از طرف موکله شرحی به آقا سید ابوالقاسم نوشته‌ام مرقوم داشته‌اند که مطالب صحیح است لاکن باید اصلاح نمایید و قباله نکاح نامچه این بیچاره ضعیفه را هم محکوک نموده‌اند و نوشته‌جات هم ضمیمه تقدیم حضور مبارک نموده‌ام. مقرر شود سید حسین و آقا سید ابوالقاسم را در دائره استنطاق حاضر نمایید هرگاه این طلاق صحیح بوده دیگر چرا نوشته رجوع نامچه نوشته‌اید و هرگاه صحیح نیست تکلیف این بیچاره ضعیفه را معین نمایید زیرا که فعلا قریب پنج ماه می‌گذرد حالی که می‌خواهد شوهر نماید این قسم اسباب فراهم نموده‌اند. استدعا بحضور مبارک چنانم که بفریاد این بیچاره موکله حقیر رسیدگی فرمایید که آسوده خواطر [خاطر] بوده باشد.