چون عالیجاهان آقا محمدباقر و آقا حبیب‌الله ولدان مرحوم حاجی اسدالله تخمینا در دو ماه قبل حضور مبارک عارض گردیدند بموجب چند طغری بیعشرط نامچه علی حده و یک طغری مبایعه نامچه قطعیه به مهر حاجی سید علی اکبر فال اسیری و بموجب شرح یک طغری حکم از حجةالاسلام آقا سیدعلی مجتهد که حضرتعالی آن حکم را امضاء نموده بودید، و بموجب یک طغرا راپورت عدلیه وحکم صادره از شاهزاده ظل‌السلطان بر بیچارگان مدعی گردید که باید بیچارگان تمامی سه باب حوانت علافی بانضمام شش دانگه یک باب حانوت عصاری و یک باب سرای عصارخانه واقعات درمحله بالاگذر قریب به دروازه سعدی محدوده از سه طرف به شارع و از طرفی به خانه آقا غلام حسین و از طرفی به خانه آقا محمدعلی و از طرفی بخانه میرزا محمود، هریک با جمیع متعلقات و منضمات آنها را تخلیه نموده بتصرف مدعیان مزبوران بدهیم، بیچارگان در جواب اظهار داشته که اولا برحسب حکم شاهنشاه ایران نباید ملک بیچارگان را به بیعشرطی ببرید و چنانچه مستمسک بر مبایعه قطعیه هم بشوید چون بعضی از ورثه امضاء و تصدیق مبایعه قطعیه ننموده‌اند و غائب از بلدیه شیراز بوده‌اند، بنا به عدم بصیرت و بدون تصدیق معمار بلده با وجود اثبات غبن فاحش بل افحش چنین مبایعه شرعا منوط به صحت نبوده و نمی‌باشد، حضرتعالی امر به تشکیل مجلس بجهة اصلاح و قطع مایقال فرمودید اما محمدباقر و حبیب‌الله یک روز و یک شب در خانه خودشان مجلسی فراهم آورده و جماعتی از ارباب وی و عقار را حسب‌الفرموده حاضر ساخته بر حسب تکلیف مصلحین خیراندیش محمدباقر و حبیب‌الله بر حقی که در باب سه باب حوانیت مذکورات و سرای مزبوره و عصارخانه که می‌داشتند مصالحه شرعیه به بیچارگان نمودند به مبلغ چهارصد و چهل تومان و یک من گندم که در ظرف مدت دو ماه بگیرند و اجرا با صیغه به نحو مذکور فیمابین شده حال قریب یکماه تخمینا گذشته و خدمت فتح‌الایاله التماس کرده‌ایم که چهارصد و چهل تومان را حاضر نماید و تسلیم محمدباقر و حبیب‌الله بدهد و اسناد ما را بگیرد و ما هم سه باب حوانیت و عصارخانه و سرای مزبور را بفروشیم چهارصد و چهل تومان ایشان را بانضمام ثمن آنچه را که بموجب بیعشرط نامچه به فتح‌الایاله از رقبات مزبورات بیعشرط داده‌ایم بدهیم آقا محمدباقر و آقا حبیب‌الله حاضر نمی‌شوند مال‌المصالحه را بگیرند چون محمدباقر هم حضور مبارک اقرار به وقوع مصالحه نمود و جماعتی که در مجلس حاضر بودند حاضرند مستدعی آنکه مقرر فرمائید حاضر شوند و اداء شهادت نمایند چنانچه چیزی ثابت شود دو کلمه دستخط فرمائید که حق بیچارگان ضایع نشود. ان الله لا یضییع اجرالمحسنین. عالیجاه حاجی هدایت‌الله قنادی ولد مرحوم حاجی محمدجعفر اداء شهادت شرعی خود را نمودند که آقا محمدباقر و آقا حبیب‌الله یک شب و یک روز در سرای ایشان بجهة قطع گفتگوئی که با ورثه مرحوم حاجی محمدحسن داشتند با حضور جماعتی که مرقوم شده حاضر بودیم که آقا محمدباقر و آقا حبیب‌الله هر حقی که در کاروانسرا و عصارخانه و دکاکین می‌داشتند به ورثه مرحوم حاجی محمدحسن مصالحه نمودند به مال‌المصالحه مبلغ چهارصد و چهل تومان وجه نقد که باید بگیرند و آقای آقا میرزا آقا و آقای حاجی مصطفی هم اداء صیغه شرعیه فیمابین جاری کردند. [سیزده شاهد دیگر نیز ادای شهادت کرده‌اند] حسبنی الله قلمی میشود که از قرائن خارجه و داخله و امارات واضحه داله و از قرار ملاحظه مبسوطه و شهادت شهود مرقومه که [ناخوانا] و محترمین و مقدسین و [ناخوانا] الشهاده می‌باشند و از قرار تقریر خود آقا محمدباقر و آقا حبیب‌الله مذکور بر این خادم شریعت و داعی دوام دولت جاوید مدت قاهره طاهره مظفر عدالت خواه فریدون دستگاه خلدالله ملکه ثابت و محقق شرعی شد که مصالحه مرقومه در متن بنحوی که قلمی شده فیمابین آقا محمدباقر و آقا حبیب‌الله و ورثه مرحوم حاجی محمدحسن طباخ واقع گردید چون محمدباقر و حبیب‌الله در اخذ مال‌المصالحه تعلل می‌نمایند لهذا تمامی مبیع مزبور که عبارت از چهارصد و چهل تومان مال‌المصالحه مرقومه است در نزد آقای فتح‌الایاله توقیف باشد تا زمانی که محمدباقر و حبیب‌الله حاضر شوند و اسناد خود را تسلیم نمایند و قباله مصالحه‌نامچه را هم مهر کنند و تسلیم ورثه مرحوم حاجی محمدحسن طباخ نمایند پس از آن مال‌المصالحه دریافت کنند فعلی هذا آقا محمدباقر و آقا حبیب‌الله را در مصالح عنه مرقومه حقی نمی‌باشد.