[گزیده متن:] مبایعه نامه در محضر شیخ عبدالرزاق ابن محمدکاظم مبنی بر فروش تمامی و همگی و جملگی موازی کل ششدانگه سهمی بایعان: آقا سید محمدتقی حسینی بتصدیق خدیجه خانم از یک درب خانه و فضاء تحتانی و فوقانی از درب و دربند و جوب و جوب پوش با [ناخوانا] و حق عبور از دالون کلا طرا مشاء و مشترک می‌باشد به حدود اربعه: (به عمارت مالکی، به باغچه عمارت و خانه آقا سید فضل الله حسنی شرفی، به ابتیائی شکرالله رحمتی شرفی) بدون استثناء و افراز شیئی، با مع نیم فرد رعیتی از جمله چهل فرد رعیتی از صحرا با مبیع نیم فرد باغچه رعیتی معین با [ناخوانا] و ممر و مدخل و شرب مترتبه [ناخوانا] قدیم و مالیات دیوانی به معمول محل حدود اربعه از حدی به باغچه [ناخوانا] آقا سید حسنی شرفی از حدی به باغچه رعیتی میرزا خانی کاظمی شرفی از حدی به جدول [ناخوانا] از حدی به اراضی مالکی بدون استثنا و افراز شیئی، به مشتری: ملا درویش حکیمی یاشار ساکن شرفی، به مال‌المبایعه هفتاد تومان وجه رایج که نقدا فی‌المجلس عقد مقبوض شرعی بایعان مزبوران گردید الشرط شرعی از حال‌التحریر لغایت ششماه تمام و یکسال تمام بموجب ذیل السطر را […] رد مثل کل ثمن به سوی مشتری مذکور بنمایند قادر و مسلط می‌باشند بر فسخ مبایعه مزبوره هر وقت خدای نخواسته رد کل ثمن فوق از دعوه منقضی شود مبیع مزبور بات و لازم است حق تصرف و ملک طلق مشتری مذکور است که بهر نحوی بخواهد تصرف نماید و اسقاط خیارات بعمل آمد حتی خیار الغبن […] و صیغه صحیحه شرعیه بالعربیه جاری و ساری گردید فی شانزدهم شعبان ۱۳۵۱ق. خدیجه خانم صحیح است.