گزیده متن: غرض از تحریر و ترقیم این کلمات شرعیه الدلالات آنست که چون مورخه بیست و دویم شهر ذی الحجه هزار و دویست و نود و هفت عالیجاه رفعت جایگاه […] محمدرضا خان خلف […] آقا محمد رحیم […] بدادند به جناب مستطاب عمده العلماء الاعلام سرکار شریعتمدار آقای خادم الشریعه آقای آقا سید ابوجعفر سلمه الله تعالی و جناب مستطاب سلاله الاعاظم و خلاصه الاشراف عمده الحاج حاجی میرزا عبدالصمد تاجر خلف مرحمت و غفران پناه آقا میرزا محمد کاظم غفرله تمامت و کلیت پنج طاق و سه فنجانه با ربع از فنجانه دیگر از دستجرد قتاده را به موجب سند معتبر جداگانه به مال الرهانه مبلغ یک هزار تومان را به خزانه عامره روپیه یک مثقالی یک هزار دینار رواج به انضمام یک باب خانه و یک حلقه برج حمام با کافه ملحقات شرعیه آن که در سند جداگانه ثبت است به امضاء عالیجاه رفعت جایگاه […] علی اکبر خان سرهنگ زید عزها و مخدرات والده راهن و همشیره ابوینی و زوجه راهن که در سنه سابق به اسم و رسم ثبت و جمهور به امهار شریف و مسجل به خطوط علمای اعلام می باشد در ظرف مدت دهسال تمام و غب ذلک عالیجاه راهن معزی الیه با [ناخوانا] صحیحه شرعیه بدادند به مرتهنین معظم الیهما در مدت ده سال مرهونات مرقومه را از قرار سالی سیصد و ده تومان با علم بر اینکه تقریبا به قدر دویست تومان زیاده بر ان گنجایش و قابلیت اجاره دارد و به تفصیلی که در سند سابق ثبت است به امضاء و اجازه من ذکر بعد از وضع مبلغ دویست تومان به لحاظ فرع یک هزار تومان و چون مخدرها زوجه مرحوم سرتیپ محمد کریم خان که مسماه به خاورسلطان است مدعیه شد به یک طاق و یازده فنجانه و نیم از طآقات مرهونه را و از ید راهن انتزاع نمود و به تصرف درآورد با منفعت غبن مدعی بها از گرفتن مال الاجاره و غیره و بناء علیه مبلغ صد و بیست و چهار تومان از مال الاجاره مرقومه برگشت نموده و در عهده مستاجر نمی باشد به قولی خود عالیجاه راهن مرقوم و چون مورخه غره شهر محرم عام یک هزار و دویست و نود و نه هجری مبلغ پانصد تومان از مال الرهانه که اختصاص به آقای خادم الشریعه داشت از جناب حاج مرقوم دریافت نمود و نصف مرهونات که وثیقه مبلغ مرقوم بودند و خود به رهانت شرعیه داد به حساب حاجی میرزا عبدالصمد و اختصاص به حاج مرقوم یافت و خان راهنم مرقوم مدیون حاج مرتهن شدند به مبلغ یک هزار تومان که راس موعد باید به تمامه تسلیم ایشان نمایند و بعد از قطع علقه سرکار خادم الشریعه از اعیان مرهونه منافع مدت معینه که به عنوان اجاره اختصاص به آقای معظم الیه داشت مصالحه نمودند منافع مابقی مدت را به حاج معزی الیه صلحا صحیحا شرعیا توضیح آنکه از غره شهر رمضان المبارک عام ندارد. دویست و نود و نه اعیان مرهونه که سه طاق و چهل و یک فنجانه الاربع است اختصاص به جناب حاجی میرزا عبدالصمد یافت و مستقل در رهن شدند و منافع اعیان مدقومه نیز اختصاص به ایشان یافت که خود حاج [ناخوانا] مرتهن و مستاجر می باشند و غب ذلک حاضر شدند عالیجاه خان مرتهن مستاجر و ضمن العقد الخارج الازم شرط نمودند راهن بر حاج مرتهن که مبلغ دویست تومان که از بابت فرع هزار تومان منظور آورده شده و مصالحه به حاج معزی الیه [ناخوانا] می باشد بیشتر اخذ و استیفا ننمایند که اگر اجاره املاک مزبور ترقی نماید با آنکه به علاوه آنچه اجاره نموده بعد از وضع دویست تومان اجاره بدهند زیادی اختصاص به خان موجر دارد چنانچه در ضمن العقد الازم شرط نموده مستاجر مرتهن بر راهن موجر که هر آن گاه افتی شد رخ نماید و و تفصیلی در منافع اعیان مزبورها حاصل شود با خود موجر راهن باشد که زیاده و نقصان با خود مالک است و حاج معزی الیه مسلط بر اخذ و استیفاء دویست تومان بیشتر نباشند و به هر تقدیر اخذ نمایند و صیغه و شرط ضمن العقد آن وقوع یافت و کان ذلک فی بیست ونهم محرم الحرام ۱۳۰۰ [حاشیه:] هو عالیجاه عزت همراه محمد رضا خان اعتراف به مراتب مسطوره در متن و هامش نمودند و درباب وجه اجاره میگویند به این قسم مقرر شده که هر قدر علاوه از دویست تومان وجه اجاره طآقا ت مرقومه باشد به خان تسلیم نماید و خود علاوه بر سالی دویست تومان برندارند فی نوزدهم شهر صفر ۱۳۰۰