خانه‌ها، باغ، و منازل معینه مشخصه ظهر این سند متعلق به مرحوم حاج نظر علی [حیدرآبادی] فیما بین اولاد، نواده‌ها و زوجات او از قرار مصالحه نامچات معتبره بشرح ضمن به سهام مسطوره ظهر این سند مشترک بوده و باعتبار عدم تعمیر، همگی سوی خانه معینه محل سکونت حاج سعید – که مشغول مرمت آن بود، مشرف بر خرابی و انهدام بوده؛ در این وقت تبع ایشان عازم بر افراز و تقسیم گردیده و بنابراین با ملاحظه صرفه و غبطه و مصلحت احوال صغار مزبوره ضمن تراضی یکدیگر بعد از ملاحظه تصدیق ارباب خیرت و بصیرت و وقوف به شرح ظهر، فیما بین خود تقسیم و افراز نموده و خانه مذکوره محل سکونت حاج سعید مزبوره که در ازای رسد آقا صابر و آقا سمیع مذکوران [ناخوانا] واقع شده و بشرح ظهر می بایست که موازی صد و هجده عدد نادری دو مثقال نیمی و شصت و شش دینار و نیم از سایر ورثه و شرکاء بازیافت نمایند و حاج سعید که در خانه مزبوره ساکن بوده می نمود که من خانه مزبوره را به اذاء رسد خود [ناخوانا] بر می دارم و نظر به قراردادی که قرار یافته موازی بیست عدد نادری اضافه میدهم و باین سبب فیمابین ایشان منازعه و گفتگو بوده بالاخره با صلاح اهل صلاح و کدخدایان خیراندیش فیمابین ایشان چنین قرار یافته که همگی به مقاسمه مزبوره قائل و راضی گردیده هریک با دیگری مصالحه و طی منازعه نموده رسد خود را متصرف گردند و آقا صابر و آقا سمیع مزبوران دست از آنچه باید بگیرند برداشته به سایر شرکا و ورثه به طریق تعاقل شرعی متصل نمایند لهذا حاضر شدند حاج اسماعیل، حاج سعید، آقا صابر، آقا سمیع، شرف النسا خانم و کلثوم خانم مزبوران ظهر از طرف خود اصالتاً؛ و خدیجه خانم زوجه مرحوم حاج نظرعلی به رضایت خود و از قبل جماعت مفصله ذیل: اکبر، اصغر، ام شرف، خانمی خانم، زینب [زینت؟] خانم اولاد صغار خود از صلب مرحوم مزبوراند قیمومتاً و ام سلمه خانم زوجه مرحوم آقا لطیف عبدالنقی و فاطمه و زهرا اولاد صغار خود که از صلب مرحوم مزبوراند اصالتاً و قیمومتاً و [ناخوانا] معترف به صحت و شرعیت مقاسمه مزبوره گردیده و اعتراف به تصرف نمودن حصه مفروضه خود و صغار مزبوره به شرح ظهر نمود و احتیاطاً مصالحه شرعیه نمودند هریک از جماعت مفصله [ناخوانا] اصالتاً و خدیجه خانم مزبوره و ام سلمه خانم مذکوره اصالتاً و قیمومتاً با آن دیگری از هر حقی و گفتگویی و دعویی و شرکتی و علاقه و بهره و نصیبی و استحقاقی که هریک در حصه مختصه مفروضه مرقومه ضمن آن دیگری و صغار مزبوره بوده باشد دانسته به مصالح بمبلغ صد دینار تبریزی نقد و مقدار یکچهاریک بوزن شاه گندم مصالحه شرعیه و غب ذلک حاضر شدند آقا صابر و آقا سمیع مزبوران و به اشد رضا و رغبت تمام مصالحه صحیحه شرعیه نمودند با سایر جماعت مفصله مزبوره مقرون به قول بلغ ایشان اصالتاً و قائم مقام شرعی صغار از هر حقی و دعوی و بهره و نصیب و استحقاقی که مومی الیهما را بر ذمه و رقبه و متصرفات و ما فی الید ایشان و صغار مذکوره بوده باشد [ناخوانا] موازی یکصد و هجده عدد نادری و شصت و شش دینار و نیم مزبور [ناخوانا] به نسبت رسد هریک که بشرح [ناخوانا] بازیافت شود و از غبن در مقاسمه مزبوره و غبن در غبن آن بوده باشد، دانسته به مقدار یک من بوزن شاه گندم و پنجاه دینار تبریزی نقد ماخوذ. پس مصالحه شرعیه و [ناخوانا] بعد اخری و کسر بعد اولی مصالحه شرعیه دیگر نمودند مصالحان مزبوران با مصالح لهم مذکورون از غبن مصالحه مذبوره و غبن در غبن آن فاحشاً ام افحش به مصالح به مبلغ پنجاه دینار نقد و پنجاه درهم بوزن مزبور گندم مصالحه شرعیه و صیغه [ناخوانا] قطع دعاوی و ازاله حقوق شرعیه و ترضیه هریک از دیگری بالکلیه شده و حصه هریک بشرح ظهر بر ملکیت او قرار و استقرار شرعی یافته و بموجب شرط شرعی در ضمن عقد خارج لازم اسلامی بر مسماتان خدیجه خانم و ام سلمه خانم مزبورتان لازم شده شرعا هرگاه صغار بطنی ایشان حین بلوغهم و رشدهم خود بانفسهم او احداً من قبلهم دعوت و گفتگویی با سایر شرکا در باب مقاسمه و مصالحه نمایند، ایشان به جواب قیام و الا از عهده آنچه شرعا به هریک از جماعت مزبوره لازم آید برآمده موقوف ندارند و باخبارهم رسد مرقومه ماه بانو خانم مزبوره ظهر اختصاص به حاج اسماعیل والد و آقا مهدی ولد حاج سعید زوج مومی الیها بالمناصفه یا قسمت و این کلمات بجهت حجت قلمی گردید.