[گزیده متن:] مبایعه نامه سکینه بنت مرحوم کربلایی حسین مقنی زوجه دائمیه مرحوم درویش حسین مبنی بر فروش به مبایعه صحیحه شرعیه موازی یک دانگ و سه حبه از سه دانگ اختصاصه خود از شش دانگ یک باب عمارت در محله آقا محدود به عمارت ورثه حاج درویش صادق، عمارت حاج درویش حیدر، عمارت ورثه درویش جعفر، عمارت استاد علی‌اکبر به درویش غلام‌رضا ولد مرحوم درویش محمدحسین مزبور مقرونتا به قبولةالشرعی با جمیع توابع و لواحق متعارفه آن از ممر و مدخل و بنا و فضا و بیوت و غیرها من اللواحق المتعارفه بقدرالحصة الشیعه به ثمن مبلغ دوازده تومان نقد فضی رایج خزانه از قرار روپیه ده عدد یک تومان مبایعه صحیحه شرعیه و معاقده صریحه ملیه مشتمله بر صیغه ایجاب و قبول شرعیین محتویه به تراضی و تسلیم و تنفیذ طرفین جامعه جمیع شرایط و ضوابط و ارکان خالیه از کل مفاسد و نواقص و بطلان، و غب المراتب مصالحه لازمه شرعیه نمود بایع مزبوره با مشری مرقوم هرگونه حقی و دعوی و خیاری که او را تحقیقا او تقدیرا در مبیع مسطور بهرجهت از جهات شرعیه خصوص بابت غبن در مبایعه مرقومه و غبن در غبن آن و لو کان به مقدار ضعف الثمن المرقوم به مال المصالحه یک تومان نقد موصوف و موازی دو مثقال نبات موهوب بعدالعقد صلحا لازما شرعیا و صیغتان جاریتان حسب المرقوم گردید. مصالحه سکینه بنت مرحوم کربلایی حسین مقنی زوجه مرحوم درویش حسین [در محضر محمد ابن علی] در حال صحت و اختیار با ولد بطنی خود درویش حسین ولد مرحوم زوج مرقوم او در مورد تمامی و همگی مایعرف و مایملک خود از نقد و جنس، عمارت، اثاث البیت خود باستثناء رخوت و البسه خود که اختصاص به صبیه او که از صلب درویش حسین مرحوم است دارد، به مال الصلح مبلغ یکصد دینار نقد و موازی یکچهاریک گندم موهوبان بعدالعقد و ضمن المرقوم شرط نمود که خیار فسخ صلح مزبور و منافع مصالح عنهای مزبوره مادام حیّ با خود مصالحه مزبوره بوده باشد صلحا لازما شرعیا و بر طبق مراتب صیغه شرعیه جاری و واقع شد.