سال ۳، شماره ۸۵ (۸ رجب ۱۳۲۹/ ۵ ژوئیه ۱۹۱۱)، ص ۴. تظلم و استغاثه هرقدر از شش ماه باین طرف این جانبۀ شوهر کشته باولیای امور و مسندنشینان غفلت‌زده شرح حال خود را اظهار میدارم کسی پیدا نشده که متاع مظلومیت را وقعی گذاشته و عطف نظری باین بیکس نماید. افسوس! افسوس! دریغ و آه که اولیای امور بحال خود اشتغال دارند چنانچه این مظلومه شش ماه است از جور و بیداد «مجیرالایاله» اردبیلی قاتل لطفعلی‌خان مؤدب‌السلطان شوهر خود که در ریاست نظمیۀ انزلی با آن خدمات شایان مقتول شد هرقدر عرض کردم احدی رقت نکرد و قاتل را هنوز به قصاص نرسانیده‌اند این‌جانبه با سه نفر صغیران شهید ملت دوست و وطن‌پرست که تا آخرین نفس در هنگام جاندادن می‌گفت «جان خود را فدای ملت نمودم» چه باشد [باید] بکنم؟ و کیست بداد من برسد؟ آخر چرا آنقدر تغافل و چرا باید قاتل بمجازات نرسد و تا کی ملاحظه و طرفداری؟ چندی پیش عرض‌حال خود را در ادارۀ مدعی‌العمومی داده که شاید اقدامی در مجازات قاتل بعمل آید در بین استنطاق و رسیدگی بدبختانه رشتۀ امور عدلیه را بر هم زدند و نمی‌دانم تکلیف من چیست از والاحضرت آقای نایب‌السلطنه و نمایندگان و وزراء درخواست عاجزانه می‌شود که عطف توجهی نموده قاتل شوهر مرا نگذارند بواسطۀ رشوه‌هائی که می‌دهد و ملاحظاتی که شده و می‌شود بی‌مجازات بماند و استرحاما قصاص قاتلرا خواستارم و نیز در برقراری حقوق بازماندگان بدبخت پریشان مقتول بطوری که مقرر گردیده اقدامی عاجل بفرمایند. «نیمتاج عیال مؤدب‌السلطان مقتول»