سال ۱، شماره ۲۶ ( ۷ رمضان ۱۳۲۷/ ۲۳ سپتامبر ۱۹۰۹)، ص ۲. شایان دقت خدمت اعضاء محترم جریدۀ شریفۀ ایران نو دام بقائهم در شماره (۱۷) ذیل عنوان قابل توجه وزارت جنگ را مرقوم فرموده بودید که اگر سالی هر یک نفر پنجقران بجهة مخارج قشون بدهیم می توانیم که همه وقت صد هزار قشون آراسته داشته باشیم با آنکه در اینموقع باریک باید این قسم اقدامات سهله را از دست ندهند و اینگونه تدابیر نافعه را اعمال نمایند بچه سبب اولیای امور مثل سابق نظری بروزنامجات ندارند و افکار صحیحۀ ملت را بچیزی نمی‌شمارند و بکدام دلیل از گرفتن نفری پنجقران آنهم در عرض سال صرف‌نظر می‌نمایند؟ ولی یکمدت است جمعی را بجهة گرفتن وجه اعانه تعاقب کرده و بواسطۀ نداشتن حس یا نداشتن مال منزجر از ترتیب جدید که فی‌الحقیقه نعمتی فوق‌العاده و مرحمتی خداداده است، مینمایند در صورتیکه هیچ اثری هم بر آن مترتب نشد بجز اینکه بعضی پناهندۀ بخارجه شدند و با آنکه هیچ حقی نداشتند در اینمورد خود را مظلوم و اولیای امور را ظالم پنداشتند اگرچه از یک جهت حق دارند که اینمدت صورت جمع و خرج اعانه و غیراعانه را از هیچ وزارت‌خانۀ سوای ادارۀ نظمیه، در جراید ندیدند و ابدا نمی‌دانند كه باز وجهی بدهند صرف مصالح ملت خواهد شد یا آنکه… در هر صورت دادن سری پنجقران، که غالب آن از ضعفا و فقراء گرفته میشود گویا سهلتر و گواراتر از اظهار باین اشخاص باشد که بشنوند و تمکین نکرده غمزات خود را نشان ملت بیچاره بدهند و اگر بفرمائید که پریشانی مردم بدرجۀ است که از عهدۀ سالی پنجقران هم برنمی‌آیند جواب میدهم که این جانبه یک زن بیش نیست و جمعیت خانه‌ام بیست نفر است که باید در سال ده تومان بدهم بموجب این ورقه یکصد تومان می‌دهم که نود تومان آن از بابت یکصد و هشتاد نفر از ضعفا و فقراء محسوب شود و بحمدالله امروزه اشخاص وطن‌پرست که فی‌الجمله دارائی داشته باشند این‌قدرها در ایران پیدا میشود که بهمین رویه از همسایگان و کسان فقیر خود ملاحظه کرده کمک بدهند و سالی بیست کرور را برسانند. از آن اعضاء محترم و تمام وطن خواهان ایران خواهشمندم که این مسئله را عقب کرده تغافل نورزند شاید آن مشارالیه اولیای امور اتفاقا گوش داده در مقام اعمال این ترتیب و امثال آن برآیند و شئونات ملت ایران را دستخوش غمزهای مالداران بی‌انصاف بی‌حس ننمایند. اکرم‌الدوله صبیۀ مرحوم میرزا فتحعلی‌خان صاحب دیوان