[سربرگ:] مجلس شورای ملی
سواد عریضه عیالات و کسان امیر نصرت و فارس همایون
مقام محترم وکلا و امناء مجلس مقدس دارالشورای ملی شید الله ارکانهم
محترما معروض میداریم مدت یکسال است این دعاگویان یک مشت اهل عیال صغیر در طهران گرفتار ابدا بعرایض ما بیچارگان رسیدگی نشده[.] الی حال چند مراتب از طرف حضرت اشرف وزیر جنگ ترتیبات امورات کار این دعاگویان راجع بجناب خدایار خان امیر لشگر شده[،] تمام را مسامحه گذرانیدند[.] ما بیچاره‌ها پنجاه سر عیالات صغیر و کبیر در طهران بی خانمان در کمال ذلت پریشانی بسر میبریم[.] حالیه ممکن نیست که بتوانیم معاش برای خودمان تهیه نمائیم[.] امروز جز آن مقام مجلس مقدس دادرسی و پناهی بجای دیگر نداریم[.] امروز آن هیئت محترم و انعقاد مجلس مقدس از برای دادخواهی ضعفا تشکیل شده[،] استدعای عاجزانه این بیچارگان آن است از برای رضای خدا از مقام حضرت اشرف وزارت جنگ تقاضا نموده خانه عمارت و دو دانگ نیم ملک فیض آباد که به دستورالعمل آقای خدایار خان با غله که در توقیف است[،] حضرت اشرف امر فرموده از توقیف خارج نمایند و جزئی غله برای گذرانیدن امر معاش مرحمت نمایند که گذران پنجاه نفر فقیر اهل عیال شده[،] در خانه مکنای خود رفته دعاگو باشیم[.] عرض دیگر شکرالله خان عموی صغراء در نظمیه توقیف است[،] توسط فرموده از طرف وزارت جنگ از حبس درآمده برای سرپرستی عیالات[،] و راضی نشوند ما بیچاره‌ها بیش از این سرگردان باشیم در ولایت غربت[.] مستدعی چنان است این دو فقره عرایض دعاگویان را پذیرفته نموده[،] از طهران رفته بولایت به دعاگویی مشغول باشیم[.] امر امر مبار ک است[.] بمهر (۱۴) نفر از کسان امیر نصرت است
[حاشیه:] سواد مطابق اصل است
رئیس دارالانشاء
۲/۲۲/ ۱۳۰۲