[گزیده متن:] حسب الامر مبارک از خرمرود به اسدآباد مراجعت شد اینکه تلگرافا به عرض رسانیده‌اند چاکران به خرمرود رفته آبادی منهدم زراعت رعیت پامال نموده‌ایم این مطالب تماما اشتباه کاری مهرعلی خان و سایر خوانین است که از قول رعیت و غیر تلگراف می‌نمایند امر و مقرر فرمایید رسیدگی شود اگر عرایض ایشان صدق شد تنبیه و سیاست فرمایید تفصیل چهار پنج هزار تومان غارت را که در کرمانشاهان به عرض خاکپای مبارک رسانیدم چون امر فرمودید مامور میفرستم چاکر با پنج شش نفر سوار به شهرستانه به خانه اکبر‌خان برادر عیالم رفتم که آن رعیت‌های متفرقه را دلالت نموده به سر زراعت و محصول شان بیاورم که زراعت رعیت از میان نرفته باشد تا اینکه مامور از آستان مبارک برسد آن وقت به سیستانه خانه خود بروم مهرعلی خان و خوانین خرمرود که مطلع شدند چاکر شهرستانه رفته ام جمعیتی فراهم آورده بنای هرزگی گذاشتند چند نفر از رعایای چاکران گرفتند خانه‌زاد را که فهمیدم خیالشان مفسده جویی است شش هفت نفر سوار فرستادم که عیال چاکر را از سیستانه خارج نموده به شهرستانه بیاورند جناب صولت الملک هم اسدآباد آمده فتحعلی‌خان هم گریز زده به خرمرود آمد تا این که دستخط مبارک رسید که به اسدآباد مراجعت کنید تکلیف شما را معلوم میفرماییم اطاعت امر مبارک را نموده فوری خانه و رعیت را ویلان گذاشته به اسدآباد آمدیم دارایی چاکر دو ماه است که غارت شده این یک مشت محصول اگر امروز چیده نشود از میان خواهد رفت خانه‌زاد هم حس حرکت یا کارهای دیگر را ندارم باید عیال و اطفالم از گرسنگی و پریشانی تلف شوند عیال و اطفال خودم و رعیتم ویلان درب خانه‌ها است استدعای احقاق حق دارم