قربان خاک پای مبارک شویم عرض میشود از تظلم تیمور خان لاری واجب است به حضور مبارک عرض نماییم جبرا زن ذوق‌علی را به محمد نام نوکرش داده برداشته طرف احمدی رفته در هیچ مذهب و ملت این گونه عمل قبیح در عهد سلطان محمود غزنوی یک نفر رعیت خدمت سلطان آمد که یک نفر از مردم لشکری شب می آید و این مسکین بیچاره‌ها را از خانه بیرون می‌نماید و با عیال این فقیر تا صبح به عیش و عشرت به سر می‌برد سلطان فرموده که هر چه وقت آمد اطلاع بدهد به موعد وعده رفت و سلطان را اطلاع داد با چند نفر از خاصان درب خانه آن رعیت آمده چراغها را خاموش کرد با شمشیر کشیده او را قتل کرد بعد فرمود چراغ را روشن کرده سجده شکر الهی به جای آورد چند قرص نان در خانه آن رعیت بود آنان جو را تناول کرده یک نفر از خاصان جویا شدند که خاموش کردن چراغ بود و روشن کردن و نان جو را خوردن چه باعث داشت فرمود آن چه خیال کردم در عهد من کسی از رعیت جرات نمیکند مگر از اولاد من چراغ را خاموش کردم که مهر پدری به جوش نیاید و او را قتل نمودن و بعد چراغ را روشن کردم دیدیم که از اولاد من نبود سجده شکر بجا آوردم نان جو را که خودم سه شبانه روز از غصه این غم هیچ نخورده بودم[.] حال اقدس شهریاری از سلطان عادل‌تر از اسفندیار رویین تن شجاع تر خدا را خوش می آید که قتل تیمور خان که نصف روزبه چهار هزار خانه افشار تعدی نماید زن شوهر داری را بدون طلاق به نوکر خودش بدهد و این بیچاره ها از تظلم دولت و ترس حکومت جرات نداشته باشیم که تلافی و تقاص کنیم[.] امروز جان و مال و عیال ما جمعا مال دولت است از یک طرف قشلاق ما را جلو گرفته و از یک طرف زن ما را برداشته در باب قشلاق و زن ذوق‌علی اصلاح صادر بفرمااید